Duszne, gorące...zielenią pachnące...😊💚
Dziewanna
królowała tego lata!
Choć miała silną konkurencję😊
Uwielbiam polne roślinki...
Z dzwoneczków robiłam za dzieciaka rzęsy😁
Nawet te najbardziej niepozorne
mają swój urok...😊
A dziewanna rosła i rosła!
Najadłam ich się trochę...😋
Oby do lata...😊💚
Pozdrawiam z Tigerem!
Jeśli szukacie tuszu, który zrobi z Waszych marnych rzęs firany,
to przedstawiam Wam dwa od WIBO -
- Queen Size i Volume Drama. 😊
Celowo napisałam o marnych rzęsach,
bo z długich i gęstych każdy tusz uczyni wachlarze😁
Moje zniszczone przed laty stymulatorami wzrostu,
wróciły trochę do normy, ale już nie do takiej jak były.
Tutaj KLIK pisałam o skutkach ubocznych
odżywek do rzęs zawierających bimatoprost.
A wracając do tuszy Wibo,
to na początku zaskoczyły mnie ich szczoteczki!
Wydały mi się wielkie i grube!
Ostatnio przyzwyczaiłam się do silikonowych,
więc te z włosia mnie przeraziły!
Ale chyba w nich tkwi siła tych maskar.
Nabierają grubo tuszu,
więc warto obetrzeć nadmiar o brzeg pojemnika.
Queen Size i Volume Drama
zagęszczają, pogrubiają i wydłużają.
Wibo Queen Size dodatkowo podkręca rzęsy.
Mają swoje wady,
Wibo Queen Size może się delikatnie odbić pod okiem,
a Volume Drama zostawia czasami grudki.
Jednak efekt jaki dają na rzęsach
pozwala szybko o tych drobnych mankamentach zapomnieć😉
Używam obu naprzemiennie od kilku miesięcy.
Jak widać pięknie wydłużają i pogrubiają rzęsy.
Nie osypują się i są trwałe.
Nie podrażniają - przynajmniej mnie.😉
Dobrze się zmywają płynem micelarnym.
A do tego są na każdą kieszeń!
Na promocji w Rosmannie można je kupić za kilkanaście złotych!
Bez obniżki dwadzieścia kilka😁
Są dowodem na to, że dobry tusz nie potrzebuje odziwnień
typu maskara z przekręcaną szczoteczką Bourjois KLIK
Maluję kreskę na linii wodnej powieki tuż pod nimi😊
Może wygląda, to nieprzyjemnie,
ale żadnej szkody nie czyni - serio!
Pozdrawiam słonecznie!
Książka jest wstrząsająca...
Przedstawia potworny proceder kościoła,
którego ofiarami były dzieci i ich matki...
Maria Laurino, autorka "Dzieci Watykanu"
przedstawia w przejmujących faktach w jaki sposób
to wszystko się odbywało
i ukazuje historie niektórych ofiar.
Czyli w skrócie: księża wpadli na pomysł niezłego interesu.
Wszak można by zarobić na dzieciach...
Wystarczyło tylko zrobić pranie mózgu ludziom i wmówić im,
że pozamałżeńska ciąża, to ciężki grzech i powód do wstydu!
Grzesznice same zgłaszały się do ośrodków prowadzonych przez kościół,
gdzie rodziły i zmuszane były do pozostawiania swych dzieci.
Nawet, gdy taka matka otrząsnęła się z szoku
i wracała by dziecko odzyskać, to mówiono jej,
że zostało ono już oddane do adopcji albo zmarło.
A te "zmarłe" maluchy trzymane były w miesiącami w ośrodkach
i szukano dla nich rodzin w Stanach.
Dzieci oczekujące na adopcje traktowano jak zwierzątka...
Najmłodsze nie widziały niczego poza sufitem nad łóżeczkiem,
a te starsze godzinami kiwały się w krzesełkach...
Każde z nich miało wartość finansową dla kościoła
- do były dolary, a nie dzieci.
Księża i zakonnice nie mieli litości...
Warto wiedzieć takie rzeczy...
Można przez nie zostać ateistą..
Tak się właśnie ze mną stało...
Bo jeśli czyniąc takie potworności jak sprzedaż dzieci, pedofilia
z imieniem Boga na ustach,
księża nie boją się kary boskiej, którą nas straszą od wieków,
to NIE MA NIC.
W urodzinowym twistowaniu towarzyszy mi Tarunia-
- moja mała sobowtórka😊
Tutaj nasza historia KLIK
Prawda,
że morowe z nas dziewczyny?! 😊
Fotki nie do końca aktualne, bo sprzed 3 miesięcy.
Miałam chwilkę wolnego strzeliłam sobie urodzinową sesyjkę.😊
Niestety teraz jestem w ciut gorszej formie.
Troszeczkę mnie choróbska dopadły...
Po menopauzie uaktywniły się te o podłożu genetyczno/immunologicznym-
- diagnozuję się już ponad rok.
No i zapowiada się, że zostaną już ze mną na stałe😏
A na dodatek dopadła mnie bolerioza...
Skostniałam troszeczkę i wszystko mnie boli😉
Piszę o tym, ponieważ słabo u mnie ostatnio z aktywnością blogową u Was...
Choróbska i latanie po lekarzach nieco mnie wymęczyło...
Styczeń, to była kulminacja.
Trzymałam się długo, ćwiczyłam - choć lżej,
ale w końcu nie dałam rady.
No cóż...
Młoda i zdrowa już byłam,
teraz pora na tę gorszą wersję😉
Ale jak to mówią,
trzeba się cieszyć tym zdrowiem jakie się ma! 😊
No i wiecie...
Jak mam kiedyś zejść z tego świata,
to szkoda by mi było zrobić, to w zdrowiu😁😅
Kończę tym mało optymistycznym akcentem...
I nie bójcie się!
Nie będę biadolić w każdym wpisie😜
Jak już mam chorować, to z humorem!
Przecież sama siebie nie będę zamęczać smęceniem😂
Trzymajcie się zdrowo!!!
Napisanie dobrego życiorysu nie jest łatwe.
Nie sztuką jest zebranie suchych faktów,
ubranie ich w mądre słowa i zapakowanie w ładne okładki.
Magdalenie Grzebałkowskiej biografia Marii Konopnickiej udała się znakomicie!
Tchnęła życie w postać poetki, której twórczość znamy ze szkoły
i raczej nie zastanawialiśmy się nad tym jak żyła i kim tak naprawdę była.
W czasach, gdy kobiety miały niewiele praw,
Konopnicka zdobyła się na odwagę, by żyć na własnych warunkach.
Wyprowadziła się od męża, podróżowała i tworzyła.
Wielkie zainteresowanie wzbudza jej relacja z Marią Dulębianką.
Nie ma dowodów na to, że nie był to związek tylko przyjacielski.
Córka po śmierci Konopnickiej spaliła wiele jej listów,
z których można by się czegoś więcej dowiedzieć na ten temat.
Ale czy to ważne...
To jej sprawa prywatna i nic nikomu do tego.
Podsumowując -
-warto przeczytać tę biografię i poznać lepiej naszą poetkę.
To nie jest reklama, ani współpraca - książka jest z biblioteki
Pozdrawiam słonecznie! 😀
